Om uit te leggen wat het belang is van een behandeling als deze gebruiken we een voorbeeld.

We kijken naar een gewone situatie. In de meeste landen ter wereld is het verboden om te hard te rijden. Laten we stellen dat een automobilist de snelheidslimiet overschrijdt, de macht over het stuur verliest en een botsing krijgt. Het gevolg is dat hij zijn benen breekt en wordt opgenomen in het ziekenhuis.

Gedurende het onderzoek hoort de arts dat het ongeluk te wijten was aan een snelheidsovertreding. Omdat te hard rijden illegaal is en dus verboden besluit de arts dat het zijn eigen schuld is dat hij moet lijden en dat hij de consequenties moet dragen van zijn illegale actie, Daarom stuurt hij de man met een paar pijnstillers en wat ontstekingsremmers naar huis. Als gangbare regel zou iedereen het er mee eens zijn dat deze arts voor het gerecht zou moeten worden gedaagd vanwege onkunde in deze situatie. Het is een gegeven dat een specialist nooit een patiënt mag veroordelen maar hij verplicht is hem ten dienst te staan met de meest beste hulp die beschikbaar is.

Laten we doorgaan met het voorbeeld. Deze arts begrijpt de bouw van de botten maar gelooft dat een beetje rust en pijnstillers voldoende zijn om deze patiënt te genezen. Hij laat de pijnfactor niet meewegen omdat hij weet dat dit over een paar weken stopt. Het enige moeilijke in de behandeling is om zijn benen weer te laten functioneren. Hij weet dat de patiënt de pijnvolle oefeningen die hij moet uitvoeren zal proberen te vermijden en hij zal zelfs zijn familieleden en verzorgers proberen te ontlopen om deze te moeten uitvoeren.

Hierdoor kan met enige zekerheid worden gezegd dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat zijn botten goed zullen genezen en een herstelpoging kansloos is. De patiënt zal hoogstwaarschijnlijk klagen over de pijn en zal de instructies voor zijn herstel niet opvolgen. Hierdoor zal de arts concluderen dat de patiënt niet te genezen is omdat hij niet bereid is mee te werken aan zijn herstel. Of dat hij alleen maar loopt te verkondigen dat het behandelingsprogramma niet deugde.
Het resultaat laat zich raden.

Huidige kennis vertelt ons dat drugs en alcohol de essentiële hersenfuncties beschadigen, zoals de receptors en neurotransmitters (de botten in dit verhaal). Als deze niet juist behandeld worden door gebruik te maken van een adequate behandeling en een uitgebreid persoonlijk plan tegenover de normaal gebruikte benzodiazepine ( tranquillizers) is het onwaarschijnlijk dat een verslaafde in staat is om een succesvol herstelprogramma te volgen.